И би збор

Јованоски ја гради песната преку прецизен поетски отсечок, преку слика, збор или мисла што останува да одекнува и по завршувањето на стихот. Во оваа поезија често се појавуваат изгревот, припекот, виорот, каменот, дождот, кругот и гласот, но тие не се само мотиви од надворешниот свет. Тие се претвораат во знаци на внатрешни состојби, во слики преку кои се препознава човечката потреба за преиспитување.